='w'=

5555 อัพแล้วววววววว กับงานใหม่ ไฉไลกว่าเดิมมมม

Thu, 20 Mar 2008 07:51:54 GMT

หวัดดี มิตรรักแฟนคลับทุกคน หายหน้าหายตาไปนาน เพราะงานยุ่งมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แมวน้อยเปลี่ยนงานใหม่แล้วนะ ถึงเงินเดือนจะน้อยกว่าเก่า แต่เรื่องความสุขมีมากกว่าเยอะ ติสๆ ยังงี้เลือกสุขมากกว่าเงินอ่ะ อิอิ กะกินแกลบไปตามระเบียบอ่ะนะ T-T

www.online-station สถานีเกมออน สำหรับคนรักเกม และอยากรู้เรื่องเกม 55 ว่างๆ กดเข้าไปมั่งนะ

ส่วนนี่เป็น http://www.online-station.net/news/view.php?id=15513 งานเขียนสดๆ ร้อนๆ เขียนเรื่อง Sim 3 ที่กว่าจะได้เล่นก็ปีหน้านุ่น T^T ยังไงก็จะคอยนะจ๊ะ งุงิ

ไปทำงานต่อแล่ะ จะพยายามหาเรื่องมาอัพบ่อยๆ ห้าห้าห้า

รักทุกคน งุงิงุงิ

under construction

Mon, 04 Feb 2008 07:08:10 GMT

UNDER CONSTRUCTION

UNDER

CONSTRUCTION

UNDER CONSTRUCTION

UNDER CONSTRUCTION

UNDER CONSTRUCTION

UNDER CONSTRUCTION

UNDER CONSTRUCTION

สวัสดีๆ

Thu, 27 Dec 2007 03:32:41 GMT

สวีดัด มิตรรักแฟนเพลงทุกทั่น

หายไปหลายวันเหชี่ย (เชียวล่ะ) มิด้ายล้มหายตายจากกันไปไหน แต่หายไปปฏิบัติภารกิจของซาด(ชาติ)มาเด้อล่า(นะจ๊ะ)

เนื่องด้วยทุกคนคงรู้อยู่ว่าอิชั้นเนี่ย ร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก หนังเรื่องรักแห่งสยามขนาดไหน

พอดีมีคนพันทิปอยู่คน เขาชื่อ VoidOne

อุตริอยากจัดรักแห่งสยามรอบพิเศษที่สกาล่า ในคืนคริสต์มาสอีฟ (ซึ่งเป็นสถานที่และวันที่เกิดขึ้นในหนัง)

ก็เลยมีการทำรงทำเรื่องไปที่สหมงคลฟิล์ม

ขอฟิล์มมาฉาย ทำเรื่องเช่าสกาล่า เชิญพิธีกร เชิญดารา ทำนุ่น เชิญนี่

ผ่านอุปสรรค ผ่านมรสุม (จากผู้หวังดีแต่ประสงค์ร้าย)

แต่สุดท้าย งานนี้ก็เสร็จจนได้ เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เล่ามาถึงตรงนี้ หลายคนสงสัยแล้วมิงไปเกี่ยวไรด้วยวะ ฮ่า

ก็เลยบอกว่าอิชั้นเสนอหน้าไปเป็นสต๊าฟกับเค้าด้วยค้า งานนี้

ฝ่ายที่ทำเหรอ? ทำเป็นอยู่อย่างเดียวอ่ะชีวิตนี้ นั่นก็คือ อ อ อ อ อาร์ต นั่นเอง เอิ๊กกกกกกก

แต่ไม่อยากจาเผาตัวเองเลยฝ่ะ ว่าเป็นสต๊าฟคนเดียวที่ได้ยินแต่เสียงเวลาทำงาน(T-T บ้านหนูอยู่ไกลอ่ะ แงๆๆๆๆ)

สุดท้ายก็โผล่ไปวันงานจริงเลยทีเดียว แห่ะๆๆ

http://www.bloggang.com/viewblog.php?id=voidone&group=8 <<< ลิงค์เว็บ VoidOne ดูรายละเอียดทั้งหมดได้ที่นี่

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A6175514/A6175514.html <<< กระทู้ความเคลื่อนไหวล่าสุดของชาวรักแห่งสยาม มีรูปในวันงานด้วยๆ

เอาข้อความที่ตัวเองโพสท์ไว้มาแปะ

แว๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

มาโวยว่าไม่ได้กินเค้กติมของคุณ Megadeer

ว่าแต่เค้กก้อนนั้นโผล่มาตอนหนายยย ถ้ามาตอนหลังเลิก งอลๆๆ เพราะหนูบ้านไกล ต้องรีบกลับ แงๆๆๆ อยากกินๆๆๆๆๆๆ ฮือออออออออ

T__________T

ยังไงก็ขอขอบคุณรักแห่งสยามรอบพิเศษนี้มากกกกกๆๆ เลยก๊าบ

รู้จักกันไม่ถึง อาทิตย์ แต่ทำงานกันได้ออกมาขนาดนี้ สุดยอดแล้ว!

ขอบคุณที่ทำให้เราได้เจอเพื่อนใหม่ มิตรภาพใหม่ ที่จุดมุ่งหมายและใจรักในอย่างเดียวกัน

ขอบคุณเวลา ที่ทำให้เรารู้ว่า ภายใต้ขีดจำกัดของเวลาอันน้อยนิด เราก็สามารถสร้างงานได้ค่อนข้างดีออกมาไม่แพ้งานไหน (แต่ทิ้งรอยผิดเบ่อเริ้มเอาไว้ในแบนเนอร์อ่ะ T^T)

ขอบคุณที่ทำให้รู้สึกแบบที่ไม่ได้เจอนานแล้ว ตั้งแต่จบจากมหาวิทยาลัย
(งานเผาเอาเร็วๆ สวยๆ สั่งวันนี้ ได้คืนนี้ อะไรอย่างนี้ เอิ๊กกก)

สุดท้ายขอบคุณพี่มะเดี่ยวที่ทำให้เกิดหนังเรื่องนี้ขึ้นมา ถ้าไม่มีหนังเรื่องนี้ ความรู้สึกดีๆ แบบที่ได้เจอในวันที่ 24 คงไม่เกิด!

ปล. วันนี้โดนกรรไกรบาดด้วย ระหว่างเจาะรูแขวนแบนเนอร์ เลือดโชกเยย T^T

แล้วเจอกัน ตามใดที่มีรัก ย่อมมีหวัง!

(แบบว่าไม่มีไรเขียนแล้วเริ่มเข้เกียจ ฮ่าๆๆๆ)

ส่วนนี่เป็นงานที่ได้ทำ

เน่เป็นบัตรสต๊ากกกก เอ้ย สต๊าฟฟฟฟฟฟฟ

นี่เป็นตัวย่างบัตร แต่ว่าอันนี้แก้ช้าไปหน่อยไม่ทันงาน เลยไม่ได้ใช้ วะ ฮ่าๆๆๆ (ความผิดตรู T^T)

2 อันนี้ทำส่งดารา ผกก. แบบว่าเอาไปเชิญ เผื่อหวังว่าเห็นการ์ดนี้แล้วจะใจอ่อนมา (แต่สุดท้ายก็ติดงานกันค้า กีสสสสสสสสส= ='') ปล. รูปสกาล่า กับจมูกไม้ที่หายไป แต่งเองว่ะ เพิ่งรู้ว่าตัวเองมีความสามารถเนียนรูปใน Photoshop ก็วันนั้น ว่ะ ฮ่า ฮ่า

ส่วนนี่เป็นแบนเนอร์ที่เอาไปแขวนตรงชั้นลอยสกาล่า มันย่อขนาดส่วนไรไม่รุ้ลืม รู้แต่ว่าขนาดจริงมันคือ 5 เมตร คูณ 3.2 เมตร ค๊าบบบบบ

ไม่น่าเชื่อว่างานนี้เราก็จะทำเสดภายในข้ามคืน (ใครเห็นจุดผิดมั่ง ทายถูกในสามบาท T^T)

ปล. สัตย์จริง รูปที่ใช้ทำทั้งหมด ไม่มีออริจินัลแบบไม่มีตัวอักษรมาให้เลย หาในเนต resolution ต่ำๆ เอามาทำนั่นแล อาศัยถึกและดัดแปลงเอา

ขอบคุณอีกครั้งจริงๆ กับ "รักแห่งสยาม"

ขอบคุณทุกความรักที่ช่วยให้เรามีวันนี้

ขอบคุณทุกความรู้สึกดีๆ ที่มีให้แก่กัน

รัก รักแห่งสยามจริงๆ เลยเว้ยยยยยยยย!!!

วันพ่อกับ 83 แต้ม และ 13 Takedown

Fri, 07 Dec 2007 02:28:47 GMT

สุขสันต์วันพ่อย้อนหลังกันเน่อออออ

ใครไปเที่ยวกับพ่อก็เอามาเล่าๆ กันฟังมั่ง

วันนั้น นู๋แมวก็ไปเล่นกับพ่อ เอ้ย พาพ่อเที่ยวเหมือนกัน ห้าห้า

พาไปดูการ์ตูนอนิเมะ เรื่อง "พระพุทธเจ้า" ไง

แต่คนแม่มเยอะแสดดดดดดดด

ต่อแถว 10 โมง กว่าจะได้ดู เที่ยง 45 - -*

แต่ก็ดี ใช้เวลาที่รอ ไปกับการเล่นโบลว์กับป๊าอ่ะ มีแอบพนันกันด้วย พ่อแพ้เลี้ยงติม 5555

ครึ่งแรกอุดส่าดีใจได้กินติมแน่เพราะนำตั้ง 15 แต้ม

แต่เผอิญ แมวบอบบางอ่ะ T^T โยนไปครึ่งแรกก็นิ้วโป้งถลอกเลือดซิบแล้ว

ครึ่งหลังปวดนิ้วเลยล้างท่อซ้า ผลคือป๊าเฉือนชนะ 4 แต้ม เซ็งๆ (อดกินติม) T___________T

เลยเอาความแค้น (ที่อดกินติม) ไปลงกับ Racing Speed4 (เกมตู้รถแข่งที่เน้นทำลายรถฝ่ายตรงข้าม)

ผลคือ ทำลายสถิติตัวเองว่ะ จากที่เคยทำไว้ 8 Takedown เป็น 13 Takedown วะ ฮ่าๆๆๆๆ ดีใจ =^w^=

ช่างเป็นวันพ่อที่หนุกหนานจริงๆ อิอิ

ปล. ตอนแรกว่าจะเลี้ยงหนังพ่อกับแม่ แต่พี่เก่งไปด้วย ป๋าเก่งเลยจ่ายไปซ้า แมวฟลุคเยยมะต้องจ่าย อิอิ (แต่ไปเลี้ยงโบวล์แทนไง)

HBD จาก คนอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ เอิ๊กกกก

Tue, 04 Dec 2007 04:46:39 GMT

สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะ น้องมาริโอ้ น้องในตำนานของพี่ 5555

พี่ก็แค่แฟนคลับ (เรียกว่าผีแฟนคลับจะถูกกว่า ไม่ได้มีอะไรแสดงตัวตนเล้ยย ว่ากรุแฟนคลับ ก๊ากกกก) สวยๆ (O_O) คนนุงเท่านั้นเองจ้า

แบบว่าพี่เห็นน้องมานานแล้วนะ ตั้งกะเธอกับฉัน the Boys โฆษณาโค้ก ฯลฯ

แต่ก็แค่เห็นนั่นแล่ะ แบบว่า "หน้าตาดีนะ แต่กรูม่ายชอบว่ะ แม่มเดะฝรั่ง" (เอิ๊กกกกกก)

พอดีพี่มะค่อยชอบฝรั่งอ่ะ ลูกคงลูกครึ่ง ครึ่งควบลูก (o_O) ไรงี้ มะค่อยแยแสทะราย (ดำ สวย เลือกได้ว่ะ ห้าห้าห้า)

แต่หลัวจากน้องได้หาญกล้า แลกลิ้นกับมิวมิวที่ร๊ากของพี่ใน "หนังรักที่ดีที่สุด" ของพี่แล้วนะคะ

พี่ก็ได้ "เบิ่งเนตร" ก็วันนี้แล่ะว่า น้องโอ้ก็...น่าร๊าก...น่าดูเอ็น เอ้ย เอ็นดู...เหมือนกันนะเนี่ย ง่ำๆ จั๊บๆ เอื๊อกก ^ๆ^ (เสียงกลืนน้ำลายแมว)

ความร๊ากที่พี่มีให้น้องโต้ง ผ่านร่างทรงมาริโอ้ ก็เปรียบดั่งเนื้อเพลง "Ticket" นะค้า

"...ตั๋วใบนี้ไม่ได้มีสำหรับฉัน แม้เขาจะขายให้ทุกคนได้เท่ากัน

แต่รถขบวนนี้ไม่มีที่ให้กับฉัน จึงไม่มีสิทธิ์เดินทาง..."

เหมือนกับน้องมาริโอ้ เป็นบุคคลสาธารณะนะค้า การเข้าถึงน้องทำได้ทุกคนค่า พี่ก็ทำได้ แต่สุดท้ายน้องก็ไม่ได้รักพี่นะค้า ไม่ได้เป็นของสุดสวยคนนี้ ^____^

ตั๋วมาริโอ้ขายให้ทุกคนเท่ากัน แต่อิชั้นขึ้นรถมาริโอ้ม่ายด้ายค๊า ขบวนนี้ คนนั่งได้คนเดียว (ณ ตอนนี้) คือคุณน้องกุ๊บกิ๊บคนเดียวเท่านั้น ฮือออ T___________________T

(แต่อย่าให้ตุเกิดมาขาวมั่งนะ...)

เข้าเรื่อง ช่วงนี้ อาจจะเห็นอิชั้นออกอาการบ้าเห่อน้องชายในตำนานมากเกิน บรรดาแฟนคลับ(ไล่ไสส่ง) คงจะกร่นด่า(+สาปแช่งสเปซบ้าบอนี้)แล้ว ก็ขอคอนเฟิร์มให้ยังดีใจเล่นอยู่นะคะ ว่าหนูแมวเนี่ย ยังคงซึ่งรสนิยมชอบผู้ชาย "หน้าตาดีแบบภูธร" ไว้อย่างเหนียวแน่น อยู่ ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ยังมิเบื่อจนอยากลี้ไปหาฮอตด๊อกเมืองนอกกินหรอกค่า ไส้อั่วยังอร่อยอยู่ (???)

แต่ที่เบื่อ เพราะเรื่องเดิมๆ ซ้ำๆ ซากๆ นั่นแล่ะ

แค่นั้นเอง...

ภาคต่อ

Wed, 28 Nov 2007 10:28:01 GMT

รักแห่งสยาม หนังรักที่ดีที่สุดเท่าที่เคยดูมา (ว่าแต่กรุดูมากี่เรื่องกันวะ ฮาาาาา) ภาค 2

creditภาพ : คุณ Love@Here ณ พันทิพย์

PART 2 ความรู้สึกหลังดูหนัง

อ่าวล่ะมาว่ากันต่อ หลังจากพักไปหลบเลียแผลใจมาเสียหลายวัน

ที่ว่าเกิดแผลเพราะโดน "รักแห่งสยาม" ทิ่มแทงเอาซะเลือดสาด (แต่ถ้าโดนของหนึ่งในน้องๆ ตัวเอกทิ่มแทงจะเป็นอย่างอื่นสาดแทน กร๊ากกกกกกก ประโยคนี้ NC-17 นะค้า)

กลับมาเรื่องหนังต่อ

วันที่ 24 พ.ย. 2550 แอบไปดูหนังกับปลายก่อน 1 รอบเนื่องจากทนกระแสหัวใจเรียกร้องไม่ไหว ต้องไปสนองนี๊ดตัวเองก่อน สักป้าบนุง

และเพราะมีคิวจะต้องไปถ่ายพรีเซนต์เครื่องที่โรงงานแถวๆ เกือบบางเลน และเวลาที่ออกจาก บ. นั้นก็ราวๆ เกือบ 11 โมง เลยคิดกันว่า ถ้าไปโรงงานแต่ตอนนี้คงติดเที่ยงที่นู่นแน่ๆ

เลยขอนุ่งดูหนังก่อนและกัน 55555555

ว่าแล้วก็รีบตรงดิ่งไปช่องขายตั๋ว (เชยเนอะ ห้า) ขอรอบไวสุด ได้มา 11.10 น. โรง 10 แหม เลขสวยจริงๆ (โคดไม่ชอบเลข 1 เลยแม่ม เจือกเบิ้ลให้กรุซ้า 4 ตัว)

จากนั้นกะรีบเบิ่งไปดู โอ้โห สมเป็นเช้าวันเสาร์จริงๆ วัยรุ่นเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกก (เอ พูดยังกะกรุแก่ ก๊ากกก)

ที่แน่ๆ กระเทยน้อยกะเยอะมากมาย แหม สงสัยโฟกัสเดียวกัน มาดูมาริโอ้ 5555

แล้วก็เข้าโรงไปนั่ง ดู Ads อีก 20 นาที

ถึงเวลา ดู ดู ดู ดู ดู.......

อืม....ต้องให้เล่าฉากในหนังมั่งมั้ย? ไม่ต้องหรอกมั่ง มีคนเล่าเยอะแยะแล้ว เล่าบรรยากาศละกัน

รอบเช้านะ ไปดูเป็นไปตามคาด เสียงกรี๊ดดด ดังมาก ทั้งผู้หญิง ทั้งผู้ชาย(เอ่อ...กระเทยน้อยนั่นแล) กระหึ่มเลย ไม่มีเสียงหัวเราะเลยนะ โรงที่ไปดูกลับไอ้ปลาริวกิว

พอถึงฉากเด็ดโรงหนังเกือบแตก พระเจ้า เสียงดังมาก ไอ้เราเลยแอบเนียนกรี๊ดตาม 55555 รอบแรกมัวแต่ตะลึงพรึงเพริ่ด เลยมองฉากเด็ดไม่ค่อยละเอียดเท่าไหร่

รู้แต่ว่ามันมี สอดลิ้น ด้วย ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ฉากนี้สุดๆ อินมาก ประหนึ่งเป็นมิว อ๊ากก 555 ยอมรับเลยดูหนังเรื่องนี้รอบแรก แอบอิจฉามิว อยากเป็นมิว ก๊ากกกกกก

จากนั้นกะนะ อย่างที่รู้ๆ กัน

เออ ลืมเล่า ไปทำงานที่นครปฐมเสร็จนึกว่าจะกลับมากรี๊ดมาริโอ้กับพิชทันที่เมเจอร์ปิ่นฯ ว่ะ แสดดดดด ดันกลับมาไม่ทัน โอ้ย ไม่มีบุญเจอน้องชายในตำนาน ทั้งทีขอแค่ถ่ายรูปคู่+โลมเลียแทะกินตัวเป็นๆ ก็พอใจแล้ว แสดดดด น้องพิชกรุ ม. ก็หมดโอกาสเจอ (เผอิญพี่รหัส 46 อ่ะน้อง T-T) มาริโอ้อย่าพูดถึง กีสสสสสส กรุอยากจับน้องตัวเป็นๆ อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก (บ้าไปแย้ว)

อ่ะ

พอรอบสอง ลากอ้วนมาดูหนังต่อ

ก่อนหน้านั้นก็มีทะเลาะกันไป 1 ยก ตามประสาคู่รักที่ความเห็นไม่ตรงกัน (เฮ่อ ถ้าทะเลาะกันไปเรื่อยๆ แบบนี้ แมวกระหมูจะไปรอดกันมั้ยฟะเนี่ย ชักสังหรณ์ใจชอบกล - -'')

กะนะ ไปกินโออิชิเอ๊กเพรส(อีกแล้ว)ดับอารมณ์(โมโห)

ตอนกินกะเหมือนจะดีกันนะ ยังมีกระหนุงกระหนิง

พอดูหนังจบ (ว่ารอบ 2 นี้จะไม่ร้องแล่ะ แม่ม ร้องหนักยิ่งกว่ารอบแรกอีก - -''')

เออ ลืมพูดถึงบรรยากาศรอบ 2

รอบนี้มีแต่ผู้ใหญ่นะคร๊าบบบ คงเพราะรอบสุดท้ายแล้ว 21.10น. แถมรอบสุดท้ายนี่

ไม่อยากเซดเว้ย มีแต่ผู้ชายหน้าตาดีมาเป็นคู่ๆ ก๊ากกกก (เพริ่งรู้ว่าพวกเขาใจกล้ากันตอนมืดๆๆ เนอะ 555)

ตลอดเวลาก็มีเสียงหัวเราะบ้าง ขำบ้าง แต่พอถึงฉากจูบนะค๊าบบบบบ

มีแต่เสียง "ฮึ้ย" เชื่อว่า 85% เป็นเสียงผู้ชายค่อนโรง ก๊ากกก น้ำเสี่ยงประหนึ่งขัดใจอย่างแรงอารมณ์ประมาณว่า แม่มลิ้นยังสอดไม่ทั่วเลย จบแล่ะเหรอ หรือ พิชแม่มป๊อดฝ่ะ ยอมแพ้ถอนปากก่อน หรือ เอ้ยๆ ดูมาริโอ้เด่ะยังจะตามไปจูบอีก อะไรงี้

ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ไม่ได้โม้ เรื่องจริง ไปดูเอาเอ้งงงงงงง >_____________<

ดูหนังจบ และไปลอยกระทงเสร็จสรรพอย่างดี (มีซื้อของขวัญให้พี่เก๋ล่วย)

5555 กลับมาทะเลาะกันต่อในแท๊กซี่คร๊าบบบบ ยก 2

ไอ้เรากะอุดส่าชวนคุย แบบว่า ชอบฉากไหนเหรอตัวเอง

คำตอบเดิมๆ ลอยเข้าหูมาสะกิดต่อมโมโหกะเริ่ม "ไม่รู้"

เออ ไม่รู้ แสดดด มิงจารู้สักเรื่องมะวะ < คิดในใจ ไม่ได้พูดออกไป (อยากเหมือนกัน -.-)

แล้วหมูกะพูดว่า "เค้าไม่ชอบฉากเชิญชวนให้เป็นเกย์"

กะเลยสวนไปว่า แล้วฉากไหนที่มันเชิญชวน มาเป็นเกย์กันเถอะ?

อ้วนกะพูดอีก ทำไมต้องมีฉากจูบด้วย (ตามประสาผู้ช๊ายยยยยย ผู้ชายยยยยยยยย)

ไอ้เราก็เลยถามกลับไปว่า แล้วถ้าไม่มีฉากจูบมันจะฉากไหนเป็นไคลแมกซ์ให้นำไปสู่การจบที่สมบูรณ์(ในความคิดเรา)แบบนั้น

หมูมันกะบอก "เลิกพูด พูดแล้วปวดหัว"

ไอ้เราก็ดี ไม่อยากคุยเหมือนกัน ว่าแล้วเสียบหูฟังเพลงซ้า

คบกันมาเกือบปี กะพอรู้บ้างอ่ะนะว่าหมูเป็นคนแบบไหน

แต่ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะมีทัศนคติที่ค่อนข้างแคบ และในความรู้สึกเรา "เขาดูหนังไม่เป็น"

ประเด็นไม่ใช่เรื่องของรับได้รับไม่ได้หรอกนะ

แล้วก็ไม่ได้หมายความว่าเราชอบเกย์อยู่เป็นทุนเดิมแล้วจะดูหนังเรื่องนี้ได้

แต่เราไม่เข้าใจว่าทำไมเขาเลือกแต่โฟกัสเพียงจุดเล็กๆ จุดเดียว ทั้งที่ตัวหนังมีมิติของเกย์แค่ 30%

เราดูหนังรอบแรกเราก็รู้แล้วว่า หนังเรื่องนี้ มิติของความรักของแม่ ในฐานะแม่และเมียยิ่งใหญ่และสำคัญที่สุดแค่ไหน (แม้ใครต่อใครจะเห็นว่าเราเข้าไปกรี๊ดฉากเด็ดกับมาริโอ้ก็เหอะ!!)

ในขณะที่เราเลือกเสพสาระและความสุขอย่างหลากหลายบนหนัง แต่ทำไมคนข้างกายเรากลับเลือกเข้าข้างอคติของตนต่อหนังในจุดๆ เล็กๆ จุดนั้น ???

หรือเขาก็เหมือนหลายๆ คน ที่พอเห็นภาพ จุดเล็กๆ สีดำบนพื้นขาว แล้วมีคนตั้งคำถามว่าเห็นอะไร ก็ตอบว่าจุดสีดำ

ทั้งที่จริงๆ แล้วพื้นที่สีขาวมันมีมากกว่าจุดสีดำกว่าตั้งสามสี่เท่าตัว

"ว่าแต่ทำไมกรูตอบพื้นสีขาวมีจุดสีดำวะ แสดดดดด กรุงงตัวเอง -*- "

อีกเรื่องที่สำนึกรู้ได้หลังจากดูหนังจบ

ว่าทำไมเราถึงได้โมโหกับคำว่า "ไม่รู้" ของอิอ้วนทุกครั้ง

เฮ่อ ตอนที่กำลังเขียนสเปซนี้แมวก็เพิ่งรู้นะ ว่าทำไมแมวถึง "เกลียดคำว่าไม่รู้" ของหมูมากมาย

กะพอมาเจออิโต้งในจอหนัง เจอมันพูด "ไม่รู้เหมือนกัน" "ไม่รู้ดิ่"

รู้แล้ว แม่งอิอ้วนเหมือนอิโต้งเลย แสดดดดด

เอะอะก็ไม่รู้ตลอด

แต่โต้งในหนังมันไม่รู้เพราะมันสับสนกับตัวเองนะ มันก็เสียใจที่ทำไมมันก็ไม่รู้เหมือนกัน

แล้วคนข้างกายชั้นล่ะ ไม่รู้เพราะอะไรวะ?

แล้วจะเสียใจบ้างไหม กับคำว่าไม่รู้ของตัวเอง

มันทำให้อีกฝ่ายอดคิดไม่ได้ว่า เอ้ย แม่มสับสนตัวเองเหมือนกัน(ป่ะวะ?)

หรือเพราะเขาไม่มีจุดยืนในเรื่องอะไรกันแน่?

ทำไมเราแทบจะตอบคำว่าไม่รู้นับครั้งได้

ถ้าไม่รู้ นั่นคือไม่รู้จริงๆ

น้อยที่จะออกมาเพราะไม่อยากตอบ

หรือเธอเป็นแบบนั้น

ไม่อยากตอบชั้น เลยตอบว่าไม่รู้

กลับมาหลังจากเริ่มไม่สบอารมณ์

ก็มีเรื่องให้ชวนโมโหอย่างมากถึงมากที่สุด

แต่พอแล่ะ ไม่เล่าแล่ะ มันเป็นเรื่องที่ปัญญาอ่อนมากๆ

ทั้งเราและอีกฝ่ายจริงๆ

เลิกพอ ยิ่งคิดยิ่งโมโห และหลังจากเหตุการณ์ครั้งนี้ก็รับรู้อีกอย่างหนึ่งว่า

เขาเป็นคน "ชอบเหมาเอาเอง"

คิดไปเอง กับเหมาเอาเองไม่เหมือนกันนะ

คิดไปเองก็แค่คิดล่ะ ไม่ค่อยพูดหรือทำอะไรออกมาหรอก

แต่เหมาเอาเองนี่นอกจากพูดแล้วยังทำด้วย (แสดดดด กรุยังไมได้ไรเลย กะด่ากรุผิดซะงั้น T--T)

อ่ะๆ เริ่มออกนอกพื้นมหาสมุทร กลับมาที่ชายฝั่งอีกนิด ก่อนเข้าใจกลางแผ่นดินใหญ่

หลังจากดูหนังเรื่องนี้จบ ได้นอนคิดอะไรบางอย่าง จู่ๆ เราก็ลุกขึ้นมาร้องไห้ให้กับคืนอันหนาวเหน็บและแสงนวลตาจากพระจันทร์เต็มดวงอีกครั้ง

เชื่อว่าหลายๆ คนเป็นแบบเราคือ บางคนอาจจะเฉยๆ กับหนังตอนดู หรือบางคนอาจจะร้องไห้เสียยกใหญ่ (เหมือนเรา)

แต่พอกลับมาบ้าน ได้ลองทำไรซักพัก แลวเริ่มเข้าสู่กระบวนการอยู่กับตัวเอง

ตอนนี้และที่ "อารมณ์ของหนัง" จะมากระหน่ำให้จิตใจของเราได้หวั่นไหวอีกครั้ง

*เมื่อก่อนเคยมีผู้ชายคนหนึ่ง คนที่เคยบอกเราว่า แกจะชอบใครกี่คนก็ได้ แต่ถ้ารักของชั้นเป็นหนึ่งในนั้น

มันเต็มตื้น จนอดไม่ได้ที่ต้องระบายด้วยน้ำตาออกมา

*มันมีเหตุการณ์หลายเหตุการณ์ที่ทำให้เราทะเลาะกันอย่างรุนแรง

เพราะเราคงไปกรี๊ดร้องที่ไหนไม่ได้หรอก ดึกแล้ว เด๋วโดนข้างบ้านเขวี้ยงหินใส่ -.-

*วันฝนตกหนัก มันออกไปกินเหล้ากับเพื่อน มันลืมโทรศัพท์ไว้ที่บ้าน แต่อยากขอโทษเราผ่านโทรศัพท์

หลังจากคิดทบทวนอะไรหลายๆ อย่าง เรารู้สึกว่า เราถูกหนังเรื่องนี้ "ปลดล็อค" ความรู้สึก และเหตุการณ์บางอย่าง

*เลยขี่มอไซค์กลับไปเอา ผลคือมันตาย

ที่เราขังไว้ในหัวใจมาเป็นสิบปี

*เราไปดูศพที่โรงพยาบาล แบบเบลอๆ อารมณ์ เอี้ย มิงเพิ่งทะเลาะกับกรูมะกี้เอง แล้วนี่มิงมานอนเอาผ้าคลุมหน้าหมายความว่าไง

กับเรื่องบางเรื่อง ที่แม้แต่คนใกล้ตัวก็ไม่เคยรู้

*อีกอย่างคือ รู้สึกมันตายได้โง่มาก แค่อยากโทรศัพท์ขอโทษเราด้วยโทรศัพท์มันเองเท่านั้น มันไม่ยืมของใครเลย เพื่อนมันบอก

และเรื่องจริงที่เราขังมันจนลืม ไม่สิ เรียกว่ามันเจ็บช้ำจนกลไกธรรมชาติของร่างกายต้องทำงานอัตโนมัติ ปกป้องหัวใจจนไม่สามารถนึกถึงมันได้อีก

*"เนี่ยแล่ะชีวิต" เราเจอคนที่เราเคยอยู่ด้วยกัน ทะเลาะกัน หัวเราะกัน แล้วจู่ๆ วันนึงเขาก็ตายไปโดยไม่เหลืออะไรไว้ให้เรา

ง่ายๆ เลยนะเราว่าตอนนี้เราถูกปลดล็อค ความทรงจำในจิตไร้สำนึก (เอี้ย บอดี้ ศพ 19 เลย)

*ไม่มีคำร่ำลา ไม่มีซึ้งกินใจหวานแหวว(เหมือนหนังเกาหลี) ตายแบบไม่รู้เรื่อง ไม่มีเหตุผล ตายแบบ พรุ่งนี้จะไม่มีมันอยู่กับเราแล้ว

เอาจริงๆ มันก็ปลดไม่หมดนะ เหมือนว่ามันจะแน่นหนาเหลือเกิน

*และนี่แล่ะที่เราร้องไห้กับการหายไปของแตง ณ ตอนนั้นแค่คำว่าหาย เราก็รู้ว่ามันคือตายไปแล้ว

แต่เราก็พอจำความรู้สึกครั้งนั้นได้

*มันคือการตายแบบไร้เหตุผลจริงๆ

เพราะอย่างนี้ใช่มั้ย เราถึงความรู้สึกจุกคอ ตอนดู รักแห่งสยามทั้ง 2 รอบ

*เจอฉากปลดล็อคเข้าไป ถึงกับเสียศูนย์ไปหลายวัน

จะให้สปอยส์หนังมั้ย สำหรับคนยังไม่เคยดู?

แต่เราว่ากับคนรอบกายเราที่เข้ามาอ่านใน space บ้าๆ ของเราเนี่ย 99% ไปดูกันหมดแล้วแน่ๆ

งั้นพูดถึงความรู้สึกของเราละกัน

สุดท้ายเรื่องของเรื่อง

เรื่องราวก็จบลงอย่างเศร้าสร้อย ตัวละครทุกตัวถูกลงทัณฑ์

หน้าฉากมันเป็นแบบนั้น แต่นัยแฝงมันคือ Happy End ดีๆ นี่เอง

ทุกอย่างล่มสลายอย่างมีความสุข และพร้อมที่จะลุกขึ้นมาก้าวต่อไปอย่างเติบโต

หนังทิ้งท้ายไว้ให้คิด ว่าชีวิตของแต่ละคนจะเป็นอย่างไร

สุดท้ายโต้งกับมิว จะได้กลับมาสานสัมพันธ์กันต่อมั้ย?

ถึงแม้ว่าคำตอบของโต้ง ณ ตอนนี้คือ "ครอบครัว" ซึ่งก็คือแม่และพ่อผู้ซึ่งเพิ่ง ละมีดออกจากอกตัวเอง ไปสู่กระบวนการ รักษาแผล

ไม่ใช่ "คนรัก" รักแรก รักตลอดไป ซึ่งก็คือ มิว

แต่ทุกคนก็อดคิดไม่ได้ว่า ในท้ายที่สุด ทั้งสองคนก็จะได้สานสัมพันธ์ความรักที่ดีตลอดไป

แม้คำตอบของผู้สร้างหนังเรื่องนี้ขึ้นมากับมือจะสร้างความร้าวรานใจให้กับคนที่ได้รับรู้เป็นยิ่งนัก

เพราะในคำว่า "โชคดีนะ" ของโต้ง ณ ตอนนั้น ความหมายของมันคือ "เราจะไม่เจอกันอีกแล้ว"

และมิวก็รับรู้ในความหมายนั้นเช่นกัน

เพราะอย่างนั้น คำว่า "ขอบคุณ" ถึงได้ออกมาจากปากด้วยความจริงใจพร้อมหยาดน้ำตา

ที่มาจากหัวใจอันเงียบเหงา

มิวร้องไห้ พร้อมบอกตัวเองว่า แม้จะต้องกลับไปเป็นเหมือนเดิม เหมือนเดิมในยามที่ไม่มีใคร

แต่มิวก็ขอบคุณความรักของโต้ง ที่ทำให้มิวยังมีลมหายใจต่อไปในทุกวันที่มันจะเริ่มพร้อมกับความเหงาอันแสนเศร้า...อีกครั้ง

โต้งมอบจมูกไม้ตุ๊กตาให้มิว ซึ่งคือส่วนประกอบสำคัญที่สุดที่ขาดหายไป

ดั่งมอบลมหายใจให้

"...แม้จะไม่ได้อยู่เคียงข้างกัน แต่ต่างได้รับรู้ว่ารักกัน ทุกๆ วันของกันและกัน จะยังมีอยู่

แม้ตาเนื้อจะมองไม่เห็นอีกฝ่าย แต่ตาใจจะฉายภาพกันและกันนิรันดร์..."

ยังไม่จบนะ เด่ะมาเขียนต่อ ไม่ขึ้นหัวใหม่แล่ะ จะเน้นสีเหลืองไว้ตรงเพิ่มเข้ามาละกัน

เอ้ย ใครตั้งเวลากล้องวะ (เอากล้อง บ. ถ่าย)

เออ มีเรื่องประทับใจกับพ่อแม่ (นี่ลงไว้ในพันทิปแล่ะ ก๊อบของตัวเองมาแปะในสเปซตัวเองอีกทีละกัน)

วันอาทิตย์นี้จองคิวสองคนผัวเมีย(พ่อกับแม่มะเหมียวเองงงงง) 2 คนไปดูหนังเรื่องนี้แล่ะ ขอเล่าขำๆ ตอนชวนพ่อกับแม่ไปดูหนัง

มะเหมียว : ป๊า แม่ ไปดูหนังเกย์กัน (บ้านอิชั้นต้องชวนกันโต้งๆ ยังงี้อ่ะ ไม่งั้นเดี๋ยวโดนด่าว่าหลอกลวง เหมือนแถวพันทิป เอิ๊กๆๆ)

แม่ : เรื่องอะไร

มะเหมียว : รักแห่งสยามไง ที่ดังๆ อ่ะ (ดูมา 2 รอบแล้ว อิอิ)

พ่อ : หนังเกย์ไม่อยากดู อยากดูโปงลางสะดิ้ง

มะเหมียว : โห ป๊า พูดซะรู้สถานะทางสังคมเลย -.-''

ป๊า : 555

แม่ : ไม่อยากดูหนังเกย์เหมือนกัน แกไปดูคนเดียวดิ (ไม่อยากบอก 2 รอบแย้ว)

มะเหมียว : มันก็ไม่เกย์ทั้งเรื่องหรอก มันรันทดด้วยไง เป็นหนังครอบครัว แม่รับไม่ได้ลูกเป็นเกย์ ไรเงี้ย (บอกงี้ เข้าไปดูไม่เจอเยอะ จะโดนด่ามะเนี่ย เอิ๊กก)

พ่อ : เออ ค่อยน่าสนหน่อย

แม่ : แล้วใครจ่าย

แม่ : อ่าว ใครชวน คนนั้นก็เลี้ยงดิ

พ่อกับแม่ : งั้นไป! ไม่ต้องคิดมากเลยลูกเอ้ย (ตามด้วยเสียงหัวเราะของพ่อ - -'')

หนู : โห พ่อกับแม่(กรู) ไม่ค่อยเลย = =''

-----

จบแย้ว ขำมะ แมวว่าบ้านแมวขำนะ ยิ่งดูเรื่องนี้มา ยิ่งรักพ่อกับแม่มากขึ้น รู้สึกครอบครัวตัวเองโชคดีมาก ที่ยังไม่มีอะไรสูญเสียแบบในหนัง ^w^

เออ แนะนำกระทู้วิจารณ์หนังของคนที่เรารู้จัก (เขาเป็นน้องของคนที่เราสั่งซื้อหนังสือทำมือล่ะว่ะ เอิ๊กกกก)

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A6070833/A6070833.html

ลองอ่านดูนะ อาจจะช่วยเบิกเนตรใครหลายๆ คนที่มีอคติเกี่ยวกับมิติ "เกย์" ให้เข้าใจอะไรๆ มากขึ้น

พิเศษ!!!!!!!!!!!

มาดู ตัวอย่างหนัง "รักแห่งสยาม" ฉบับ Director's cut กันค้าาาาา

ของเค้าดีเจรงเว้ย! ^.^b

ส่วนอันนี้เวอร์ชั่นพี่มะเดี่ยวปล่อยของ o_O!?

สุดยอดเลยเฮีย อยากดื่มน้ำร่วมสาบานพี่น้องจริงๆ โอ้ย กรูชอบบบบบบบบบ >_<b

ขอหน่อยเหอะ ไม่ไหวแล้ว

Mon, 26 Nov 2007 10:18:20 GMT

รักแห่งสยาม หนังรักที่ดีที่สุดเท่าที่เคยดูมา (ว่าแต่กรุดูมากี่เรื่องกันวะ ฮาาาาา)

PART 1 ความรู้สึกก่อนดูหนัง

นี่คือความเห็นส่วนตัวล้วนๆ นะเคอะ ส่วนตัวจริงๆ ก่อนจะเข้าเรื่อง

ออกตัวเลยว่า ไม่ชอบดูหนังรักค๊าบบบบบบบบบบ

แมวไม่ชอบหนังรักทุกประเภท ไม่ว่าจะรักเศร้า รักโศก(นาฏกรรม) รักตลก รักกุ๊กกิ๊ก รักโรแม๊นซ์

ไม่ชอบ ไม่รู้เพราะอะไร คงเพราะชีวิตมีความรักเพียบพร้อม(หรือเปล่า?) เลยไม่ต้องการแสวงหาความรักด้านอีก(มั่ง)

บอกได้เลยว่า เห็นโปสเตอร์หนังเรื่องนี้ครั้งแรกตอนไปนั่งดูหมูอ้วนจัดบู๊ทที่เซนจูรี่ ในงานเกมเกทแอมป์ ว่าแต่มันตอนไหนฟะเนี่ย??

เดาเอานะว่าคงเดือนก่าๆ ก่อนหนังฉาย

เห็นครั้งแรก อืม...พระเอกหน้าใหม่ แต่คุ้นๆ นะ เหมือนเจอตามปกหนังสือ พอทวนความจำไปสักพัก อ่อ น้องบนปกเธอกับฉันนี่หว่า

ว่าแต่มันชื่ออะไร?

ไม่รู้ 55555 บอกตรงๆ เลย ทั้งภาพจำหน้ากับชื่อได้คนเดียวคือ ตาล อีกคนก็นางเอกเอ็มวี อีกคนนี่ไม่คุ้นเลยแสดดด

ความรู้สึกตอนนั้นคือโปสเตอร์สวยดี แต่กรูไม่ดูคร่ะ อิชั้นมิชอบหนังรัก กุ๊กกิ๊กยิ่งไม่ชอบใหญ่ (<<<นี่ไงตัวอย่างคนถูกหน้าหนังหลอก 555)

แต่เรื่องราวทั้งหมด มันเกิดตรงที่........

อิอ้วนลืมเค้า เลยงอลแม่มเลย

พ่อคุณเลยส่งลิงค์เพลง "กันและกัน" มาง้อ

บอกตรงๆ แล่ะนะ ฟังครั้งแรก ...ถ้าบอกว่าเพลงนี้ แต่ให้เธอ เธอจะเชื่อมั้ย.... กรูไม่เชื่อ แสดดดด ยังงอลอยู่ อย่ามา! (5555)

พอรอบหนึ่งจบ รู้สึกว่าเพลงมัน ...แปลกๆ นะ.. จากการอ่านเนื้อร้องก็ด้วย เสียงแม่มคุ้นเหลือเกิน เลยเลื่อนขึ้นไปดูคนร้องให้ชัดๆ อีกครั้ง

"ร้อง : คิว วงฟลัวร์"

เอี้ย!!!! นี่มันเทพกรูนี่หว่า แสดดด มิน่าเสียงคุ้น 555

หลังจากนั้นก็เริ่มสนใจตัวหนัง เอ มันเป็นหนังรักกุ๊กกิ๊กประเภทไหนหว่า เพลงเพราะดี เสิร์ชไปเจอโปสเตอร์ เลยดูชัดๆ อีกครั้ง

"ลองถามใจตัวเองว่ายังมีความหวังอยู่มั้ย, เมื่อคุณฟังเพลงนี้คุณคิดถึงใคร" อืม โปรยหัวใช้ได้ ใครกำกับนะ

"หนังรักของชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล"

เวงกำ!!! เอี้ยเอ้ยยยยยย!!!!! นี่กะเทพกรูอีกคน กีสสสสสสสสสส อิหนูพลาดได้ไงเนี่ย!!!!

แต่มาคิดๆ ดู เออ กรูจาพลาดกะไม่แปลกนี่หว่า ทุกทีท่านเทพมะเดี่ยวเคยทำหนังรักที่ไหนกันวะ(หรือมีแต่แฟลนคลับไม่รู้ ก๊ากกกกก)

จากนั้นมา กระบวนการหาข่าวสารเกี่ยวกับหนังเรื่องนี้มันก็เกิดขึ้น ก็แหม ไม่ชอบหนังรักนี่หว่า จะให้เข้าไปดูโดยรู้แค่ว่าเป็นหนังพี่มะเดี่ยวมันยังไงอยู่นะ

อย่างน้อย รู้เรื่องย่อ บทบาทตัวละครกะพอได้ จะได้เข้าไปวิเคราะห์ให้ลึกๆ หน่อย ไม่อยากดูผ่านๆ ความรักเยอะแล้ว ไม่อยากเจออีก แต่ไม่อยากพลาดหนังพี่เค้า

ว่าแล้วก็ PANTIP โลดดดดดด

อา...แล้วดวงตาเห็นธรรมมันก็เกิดขึ้นเมื่อ....

อิหนูแมวเริ่มรู้แล้วล่ะว่ามันไม่ใช่หนังรักหนุ่มสาววัยใสธรรมดา...

แต่มันเป็นหนังที่เกิดขึ้นมาเพื่อกรู!!!!! 555555 (เวอร์ไปนิด แต่กล้วยทอด! มันใช่เล้ยยย)

ว่าแล้วก็ตั้งหน้าตั้งตารอวันที่จะได้ดู โดยนัดอ้วนไว้คืนลอยกระทงว่าไปดูหนังกัน เรื่องนี้ โดยปิดไว้ว่ามันแอบ Y นิดๆ

แต่แหม มานกะยังแอบรู้จนได้อ่ะนะ แต่ทำไมล่ะ กะแมวอยากดูนี่เฟ้ยยยยยยยยยยยย

วันเสาร์ ที่ 24 พ.ย. 2550

จำได้เลยมันเป็นวันที่เราดูหนังเรื่องนี้ แล้วมันทำให้เราเปลี่ยนไปตลอดกาล

ขอออกตัวเลยนะ ถามว่าถ้ากลับไปเลือกได้ จะไม่ดูมั้ย? ชีวิตจะได้ไม่เปลี่ยนไปขนาดนี้

คำตอบคือ "ก็จะไปดู"

เราว่ามันคือ "โชคชะตา" นะ

"โชคชะตา" ที่ทำให้พี่มะเดี่ยวทำ "หนังรัก" เรื่องนี้ออกมา

"โชคชะตา" ที่ทำให้เราต้องดูหนังเรื่องนี้

.

Sat, 17 Nov 2007 03:32:07 GMT

ร้องซะ ร้องให้พอ แล้ววันพรุ่งนี้ ชั้นจะไม่มีน้ำตา

ชั้นจะพยายาม

vpkd ihv'wsh แต่ ไม่มี น้ำตา

Thu, 15 Nov 2007 07:47:11 GMT

dE=กฎ ตัว หนอน=sovo

;yoouh wx งานรับปริญญา cao ,k

c9j w,jwfh ถ่ายรูป fh;pdyo :yd .[

grikt g-k w,jgiupd gik ถ่ายรูป fh;p g]p

คงเพราะ g-k w,jvpkd 5jkpi^x8^j dy[ เรา

เขา vpkd 5jkpi^x dy[ เพื่อนเขา

กับ caogdjk g-k

,kdd;jk เรา

g-k อยู่กับเพื่อน dy[caogdjk ดูมีความสุข ,kdd;jk vp^j dy[ gik

8;k,g0H[x;f แบบนี้

ทั้งที่ g0v [jvp cmhq

c9j gik dH py' โกหก 9y;gv' เสมอ

ว่าเรา

=bo c]h;

.0so7j' เสียใจ ,kd

g-k]n,

เขาลืม

g-k w,jgsHo ความสำคัญ gik

.=แล้ว

เพราะ gik w,jle8yP

c9j ใจหนึ่ง dH ดีใจ

เมื่อใดก็ตาม muj 9hv' จบ

ไม่ gs]nv รูปถ่าย8^j mbh'w;h ก็ fu

0t wfh 0kddyo โดยไม่gs]nv i^x5jkp ไว้

ให้ต้องเผาทิ้ง